၁၆ ဧပြီ ၂၀၂၆
ဒီနေ့ခေတ် ပထဝီနိုင်ငံရေး အခင်းအကျင်းက အိန္ဒိယအတွက် ဘက်စုံသံတမန်ရေးရာ စံနမူနာတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေပါတယ်။ အဲဒါကတော့ တောင်အာရှမှာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ယိုယွင်းလာနေတဲ့ ဒေသတွင်း သဘောတူညီမှုနဲ့ အမေရိကန်နဲ့ အပေးအယူ ပိုဆန်လာတဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် မိတ်ဖက်ဆက်ဆံ ရေးတို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
နယူးဒေလီအနေနဲ့ သူ့ရဲ့ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ချဲ့ထွင်ဖို့နဲ့ စီးပွားရေးလမ်းကြောင်းကို လုံခြုံစေဖို့ ကြိုးပမ်း နေ ချိန်မှာသူ့ရဲ့ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွေက အဆင်ပြေနေခဲ့တဲ့ နိုင်ငံရေးတည်ဆောက်ပုံတွေ ပြိုကျပျက်စီးသွား တာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမယ့်အပြင်၊ အနောက်အုပ်စု မိတ်ဖက်တွေက ချမှတ်ထား တဲ့ တင်းကျပ်ပြီကြိုတင်သတ်မှတ်ချက်တွေရှိနေတဲ့ မူဘောင်တွေကိုပါ ဖြတ်သန်းရမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို အန္တရာယ် ရှိတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေကြောင့် အိန္ဒိယရဲ့ နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပြန်ချိန်ညှိဖို့ လိုအပ်လာပြီး၊ ရေရှည် မဟာဗျူဟာမြောက် ခိုင်မာမှုကို ရဖို့အတွက် တခြား ဒေသတွင်း မိတ်ဖက်တွေဆီကို ဦးတည်ပြောင်းလဲဖို့ တောင်းဆိုနေပါတယ်။
အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွေရဲ့ သဘောတူညီမှု ပြိုကွဲသွားခြင်း
သမိုင်းကြောင်းအရ အိန္ဒိယဟာ ဝန်ကြီးချုပ် ရှိတ်ဟာဆီနာရဲ့ ကာလရှည်ကြာ အုပ်ချုပ်မှုအပေါ် အခြေခံ ထားတဲ့ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံနဲ့ တည်ငြိမ်ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုရှိတဲ့ နှစ်နိုင်ငံမူဘောင်အပေါ် မှီခိုခဲ့ရပါ တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါကာရဲ့ နိုင်ငံရေးတည်ဆောက်ပုံကတော့ အခြေခံအားဖြင့် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါပြီ။ ဟာဆီနာ ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားခံရပြီး အိန္ဒိယကို ထွက်ပြေးလာခဲ့တဲ့ ၁၈ လအကြာမှာ နယူးဒေလီနဲ့ ဒါကာ အကြားက ခိုင်မာတဲ့ သံတမန်ဆက်ဆံရေးဟာ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး ဆိုးရွားရာကနေ ပိုပို ဆိုးလာခဲ့ပါတယ်။ ဟာဆီနာရဲ့ အေဝါမီလိဂ်ပါတီကို ပိတ်ပင်လိုက်လို့ ဖြစ်လာတဲ့ လစ်ဟာမှုဟာ နယူး ဒေလီအတွက် ယုံကြည်စိတ်ချရပြီး အိန္ဒိယလိုလားတဲ့ နိုင်ငံရေးအင်အားစုတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့ပြီး၊ ကြိတ်ခဲ နေတဲ့၊ မကြာခဏ အကြမ်းဖက်လေ့ရှိတဲ့ အိန္ဒိယဆန့်ကျင်ရေးစိတ်ဓာတ်တွေ ပြန်ပေါ်လာဖို့ လမ်းစဖွင့် ပေးလိုက်ပါတယ်။
ဒီလို ရန်လိုမှုတွေဟာ လူနည်းစု အသိုက်အဝန်းတွေ၊ အထူးသဖြင့် ဟိန္ဒူဘာသာဝင်တွေအပေါ် ရည်ရွယ် တဲ့ အကြမ်းဖက်မှုတွေ စိုးရိမ်စရာကောင်းလောက်အောင် မြင့်တက်လာတာမှာ အထင်ရှားဆုံး ပေါ်လွင် နေပါတယ်။
ဒေသတွင်း လုံခြုံရေး အခင်းအကျင်းကို ပိုရှုပ်ထွေးစေတာကတော့ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံထဲက အစ္စလာမ္မစ် အဖွဲ့အစည်းတွေအပေါ် အမေရိကန်ရဲ့ ပြောင်းလဲလာတဲ့ သံတမန်ရေးရာ ရပ်တည်ချက်ပါပဲ။ ဝါရှင်တန် ဟာ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်ရဲ့ ၁၉၇၁ ခုနှစ် လွတ်မြောက်ရေးစစ်ပွဲကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆန့်ကျင်ခဲ့ပြီး အိန္ဒိယ ဆန့်ကျင်ရေး အယူဝါဒရှိတယ်လို့ မှတ်တမ်းတင်ခံထားရတဲ့ နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းဖြစ်တဲ့ ဂျမာအက်-အီး-အစ္စလာမီ နဲ့ သံတမန်ရေးအရ ဆက်သွယ်မှုတွေကို တက်တက်ကြွကြွ တိုးချဲ့လာခဲ့ပါတယ်။
ထင်ရှားတဲ့ အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို ပြသတဲ့အနေနဲ့ အမေရိကန်သံရုံး အရာရှိတွေဟာ မကြာသေးခင်က ဆီလဟတ်မှာရှိတဲ့ ဂျမာအက် ခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး အမေရိကန်အနေနဲ့ အဲဒီအဖွဲ့အစည်းနဲ့ "မိတ်ဆွေ" ဖြစ်ချင်ကြောင်း သံတမန်တွေက ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့တယ်လို့ သတင်းရရှိပါတယ်။ ဒီလို ချဉ်းကပ်မှုဟာ အစွန်းရောက် စကားအသုံးအနှုန်းတွေ ပြောဆိုခဲ့တဲ့ သမိုင်းကြောင်းရှိပေမယ့်လည်း ဂျမာအက် အကြီးအကဲ ရှာဖီကာ ရာမန်ကို အမေရိကန်ဗီဇာ ထုတ်ပေးလိုက်တာနဲ့ပါ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့ အခါ၊ ဝါရှင်တန်အနေနဲ့ အိန္ဒိယအတွက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းရှိလှတဲ့လက်ရှိလုံခြုံရေးဆိုင်ရာ စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်စေတဲ့ အင်အားစုတွေနဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံဖို့ ဆန္ဒရှိနေကြောင်း စိုးရိမ်စရာ အရိပ်အယောင်ပြနေပါတယ်။
ရှေ့လာမယ့် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် ရွေးကောက်ပွဲတွေကို ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဩဇာလွှမ်းမိုးတဲ့ နိုင်ငံရေး အဖွဲ့ အစည်းတွေဖြစ်တဲ့ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် အမျိုးသားရေးပါတီ (BNP)၊ ဂျမာအက်-အီး-အစ္စလာမီ (JI) နဲ့ အသစ် ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ အမျိုးသား နိုင်ငံသားပါတီ (NCP) တို့အားလုံးဟာ အိန္ဒိယရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက် မတူညီ တဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေပါတယ်။ BNP အနိုင်ရရင် "အချုပ်အခြာအာဏာ ပထမ" ဆိုတဲ့ စကားရပ် ကြောင့် လက်တွေ့ကျပေမယ့် အေးစက်တဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေမယ့်၊ ဂျမာအက်-အီး-အစ္စလာမီ အနိုင်ရခဲ့ရင်တော့ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်ကို မဟာဗျူဟာမြောက် ကွဲပြားမှုဆီကို တွန်းပို့နိုင်ပြီး ကာကွယ်ရေးနဲ့ အခြေခံအဆောက်အအုံ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေအတွက် ဒါကာကို တရုတ် ဒါမှမဟုတ် ပါကစ္စတန်နဲ့ ပိုနီးကပ်အောင် ပူးပေါင်းသွားနိုင်မယ့် အန္တရာယ်ရှိနေပါတယ်။
ဒါ့အပြင် ၂၀၂၄ ခုနှစ် ကျောင်းသားဆန္ဒပြပွဲတွေကနေ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ လူငယ်တွေ ဦးဆောင်တဲ့ NCP နဲ့ ဆက်ဆံရေးကလည်း အပြန်အလှန် ဗီဇာဆိုင်းငံ့တာတွေနဲ့ ရှိတ်ဟာဆီနာကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့ ဒါကာရဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေကြောင့် ပိုဆိုးရွားလာပြီး တော်တော်လေးကို အငြင်းပွားစရာ အခြေအနေမှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။
'အမေရိကန် ပထမ' နဲ့ နှစ်နိုင်ငံဆက်ဆံရေး အမှန်တရားသစ်
အိမ်နီးချင်းတွေရဲ့ တည်ငြိမ်မှု ပြိုကွဲသွားတာနဲ့အတူ အိန္ဒိယဟာ အမေရိကန်နဲ့ သူရဲ့ ကြီးမားကျယ်ပြန့်တဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် မိတ်ဖက်ဆက်ဆံရေးကို တင်းကျပ်စွာ ပြန်လည်အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုဖို့ ရင်ဆိုင် နေရပါတယ်။ မကြာသေးခင်က နယူးဒေလီမှာ ကျင်းပခဲ့တဲ့ ရိုင်စီနာ ဆွေးနွေးပွဲ (Raisina Dialogue) မှာ အမေရိကန် ဒုတိယနိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ခရစ္စတိုဖာ လန်ဒူးက "အမေရိကန် ပထမ" (America First) မူဝါဒအောက်က ဝါရှင်တန်ရဲ့ နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒ မူဘောင်ကို ထူးထူးခြားခြား ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောကြား ခဲ့ပါတယ်။ လန်ဒူးက အမေရိကန်ရဲ့ သံတမန်ရေးရာ ဆက်ဆံမှုတွေဟာ အမျိုးသားအကျိုးစီးပွား အပေါ် မှာသာ တင်းကျပ်စွာ အခြေခံထားတယ်လို့ အလေးပေးပြောကြားခဲ့ပြီး၊ ဝါရှင်တန်ဟာ "လူမှုရေးလုပ်ငန်း" လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုခဲ့ပါတယ်။
အရေးကြီးတာက အမေရိကန်ဟာ အတိတ်က သူရဲ့ သံတမန်ရေးရာ မှားယွင်းတွက်ချက်မှုတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် သတိပြုမိလာတဲ့အတွက် စီးပွားရေး ပေါင်းစည်းမှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး တင်းကျပ်တဲ့ ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုကို ရေးဆွဲခဲ့တာပဲဖြစ်ပါတယ်။ လန်ဒူးက အမေရိကန်အနေနဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ် နှစ်ခုက တရုတ်နိုင်ငံနဲ့ လုပ်ခဲ့တဲ့ "သမိုင်းဝင် အမှား" မျိုးကို ထပ်မလုပ်တော့ဘူးလို့ ပြတ်ပြတ်သားသား သတိပေးခဲ့ပြီး၊ အဲဒါကတော့ ဝါရှင်တန်က ပေကျင်းကို လုံလောက်တဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေမပါဘဲ အကန့်အသတ်မရှိ ဈေးကွက်ဝင်ရောက်ခွင့်နဲ့ ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ (WTO) ကို ဝင်ခွင့်ပေးခဲ့တဲ့ခေတ် ကို ရည်ညွှန်းတာဖြစ်ပါတယ်။
ဝါရှင်တန်က အဲဒီဆုံးဖြတ်ချက်တွေရဲ့ အကျိုးဆက်ဟာ တရုတ်နိုင်ငံကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေးနဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် ပြိုင်ဘက်အဖြစ် ပြောင်းလဲခွင့်ပေးလိုက်တဲ့ စီးပွားရေးလမ်းပြ မြေပုံအဖြစ် မြင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဝါရှင်တန်က အိန္ဒိယကို "အကန့်အသတ်မရှိနီးပါး အလားအလာ" ရှိတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုအနေနဲ့ရော၊ အင်ဒို-ပစိဖိတ်ဒေသမှာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် ချိန်ခွင်လ ျှာညှိပေးသူအနေနဲ့ပါ မြင်ပေမယ့်၊ အမေရိကန်-အိန္ဒိယ စီးပွားရေး မိတ်ဖက်ဆက်ဆံမှုကို ပိုနက်ရှိုင်း လာစေမယ့် ဘယ်လုပ်ရပ်မဆိုဟာ တင်းကျပ်တဲ့ သတ်မှတ်ချက်တွေအပေါ်မှာပဲ မူတည်မှာဖြစ်ပြီး အကြွင်းမဲ့ အပြန်အလှန် အကျိုးပြုမှုနဲ့ အပြန်အလှန် လေးစားမှုတွေကို တောင်းဆိုသွားမှာဖြစ်ပါတယ်။
အမေရိကန်-အိန္ဒိယ လွတ်လပ်စွာ ကုန်သွယ်မှု သဘောတူညီချက်က ပြီးဖို့နီးစပ်နေပြီလို့ သတင်းတွေ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ ရုရှားရေနံကို အိန္ဒိယက ဝယ်ယူတာနဲ့ပတ်သက်လို့ ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုတွေကို ရက် ၃၀ ကြာ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးတာမျိုးလို ယာယီလိုက်လျောမှုတွေကို ဝါရှင်တန်က ကမ်းလှမ်းထားပေမယ့်လည်း ယေဘုယျ သတင်းစကားကတော့ ရှင်းလင်းပြတ်သားလှပါတယ်- အိန္ဒိယဟာ အရင်က တရုတ်နိုင်ငံကို ပေးခဲ့တဲ့ အတားအဆီးမရှိ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး အခွင့်အရေးမျိုးကို ရမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီချဉ်းကပ်မှုဟာ မတူညီတဲ့ ပထဝီနိုင်ငံရေး လေ့လာစောင့်ကြည့်သူတွေဆီကနေ ပြင်းထန်တဲ့ ဝေဖန်မှုတွေကို ဆွဲဆောင် နိုင်ခဲ့ပြီး၊ မော်လ်ဒိုက် သမ္မတဟောင်း မိုဟာမက် နာရှစ်ကတောင် အမေရိကန်အနေနဲ့ အိန္ဒိယရဲ့ စီးပွားရေး ကြီးပွားတိုးတက်မှုကို တမင်သက်သက် ကန့်သတ်ထားနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှုအပေါ် အံ့အားသင့်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ပါတယ်။
ဒီလို အခြေအနေပေးမှသာဖြစ်မယ့် ပုံစံကို တုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ အိန္ဒိယသံတမန်ရေးရာဟာ သူ့ရဲ့ အချုပ် အခြာအာဏာပိုင်ဆိုင်မှုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြန်လည်အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့ပါတယ်။ နိုင်ငံခြား ရေးဝန်ကြီး အက်စ် ဂျိုင်ရှန်ကာက အမေရိကန်ရဲ့ ဇာတ်ကြောင်းကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ပြန်လည် ချေပခဲ့ပြီး၊ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ တိုးတက်မြင့်မားလာမှုဟာ တခြားသူတွေရဲ့ သံတမန်ရေးရာ အမှားတွေကို အမြတ်ထုတ်တာထက် ကိုယ့်ရဲ့ မူလခွန်အားနဲ့ စွမ်းရည်တွေအပေါ်မှာသာ အဆုံးအဖြတ်ပေးတယ်လို့ ကြေညာခဲ့ပါတယ်။
ဂျိုင်ရှန်ကာက အိန္ဒိယရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် လမ်းကြောင်းကို အခြေခံအားဖြင့် "တားဆီးလို့မရနိုင်တဲ့" အရာတစ်ခုအနေနဲ့ ပုံဖော်ခဲ့ပြီး၊ နယူးဒေလီဟာ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် တိုးတက်လာမှု အတွက် စည်းကမ်းချက်တွေကို ကိုယ်တိုင် ချမှတ်သွားမယ်လို့ အရိပ်အမြွက်ပြခဲ့ပါတယ်။
နိဂုံး- အရှေ့ဘက်ခြမ်းဆိုင်ရာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်ချက်နဲ့ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ တွန်းအား
အိန္ဒိယရဲ့ အိမ်နီးချင်းမူဝါဒရဲ့ ရိုးရာမဏ္ဍိုင်တွေဟာ ဒါကာမှာ ကျိုးပဲ့ပျက်စီးနေပြီး သူ့ရဲ့ အဓိက အနောက် အုပ်စု မိတ်ဖက်ကလည်း တင်းကျပ်ပြီး အပေးအယူဆန်တဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ပြဋ္ဌာန်းနေချိန်မှာ နယူး ဒေလီရဲ့ ရှေ့ဆက်ရမယ့်လမ်းဟာ မဟာဗျူဟာမြောက် ခိုင်မာမှုရှိတဲ့ လမ်းကြောင်းသစ်တွေကို ဖော်ဆောင်ဖို့ လိုအပ်နေပါတယ်။
ဒီလိုအခြေအနေမှာ မြန်မာနိုင်ငံဟာ မဟာဗျူဟာမြောက်နဲ့ စီးပွားရေး ချဲ့ထွင်ဖို့အတွက် အရေးပါပေမယ့် အပြည့်အဝ အသုံးမချရသေးတဲ့ အခွင့်အလမ်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေပါတယ်။ နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် ဆက်သွယ်မှုတွေကို မြှင့်တင်တာ၊ နှစ်နိုင်ငံ ကုန်သွယ်မှုကို ပိုနက်ရှိုင်းအောင်လုပ်တာနဲ့ နေပြည်တော်နဲ့ ခိုင်မာတဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် မိတ်ဖက်ဆက်ဆံရေးကို မွေးမြူတာတွေကနေတစ်ဆင့် အိန္ဒိယဟာ အရေးကြီးတဲ့ အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာပြင်ကို လုံခြုံအောင်လုပ်နိုင်ပါတယ်။
အရေးကြီးတာက မြန်မာနိုင်ငံနဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံတာဟာ အိန္ဒိယကို ပိုကျယ်ပြန့်တဲ့ အမေရိကန်-တရုတ် ပထဝီနိုင်ငံရေး ပြိုင်ဆိုင်မှုထဲမှာ တိုက်ရိုက် ပါဝင်ပတ်သက်တာမျိုးကနေ သတိထားရှောင်ရှားစေရင်း သူ့ရဲ့ ဒေသတွင်း အကျိုးစီးပွားတွေကို တိုးတက်စေနိုင်ပါတယ်။ နယူးဒေလီနဲ့ နေပြည်တော်အကြားက ထိရောက်တဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဟာ သမိုင်းကြောင်းအရ မတည်ငြိမ်တဲ့ နယ်စပ်ဒေသကို တည်ငြိမ်စေ ရုံသာမကဘဲ အရေးပါတဲ့ ပထဝီနိုင်ငံရေး တံတားတစ်စင်းအဖြစ်လည်း ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်ပြီး၊ အိန္ဒိယကို ပိုကျယ်ပြန့်တဲ့ အာဆီယံအဖွဲ့အစည်းနဲ့ သူ့ရဲ့ အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာနဲ့ စီးပွားရေး ဆက်သွယ်မှုတွေကို ခိုင်မာ အားကောင်းလာအောင် ခွင့်ပြုပေးပါတယ်။
အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွေရဲ့ ရန်လိုမှုတွေနဲ့ အင်အားကြီးနိုင်ငံတွေရဲ့ အပေးအယူဆန်မှုတွေနဲ့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ခေတ်တစ်ခေတ်မှာ မြန်မာနိုင်ငံကနေတစ်ဆင့် အရှေ့ဘက်တံခါးပေါက်ကို ဦးစားပေးတာဟာ အိန္ဒိယရဲ့ တားဆီးလို့မရနိုင်တဲ့ တိုးတက်မြင့်မားလာမှုကို သေချာစေဖို့အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ မဟာဗျူဟာ တစ်ရပ်ပဲ ဖြစ်တယ်လို့သုံးသပ်တင်ပြရပါတယ်။
K.R. Anand ရေးသားသည့် Navigating the Complex Calculus of Indian Strategic Autonomy: Neighborhood Turmoil and Transactional Hegemony ဆောင်းပါးကိုဆီလျော်အောင်ပြန်ဆိုပါတယ်။
