By- Simon Creed
The economic foundations of Southeast Asia are facing an unprecedented stress test. The lack of reliable energy resources, the sudden imposition of aggressive tariff barriers, and the severe blocking of global supply chains are coalescing into a perfect storm. This convergence threatens to slash exports, drastically inflate national economies, and destabilize the very geopolitical order that has allowed the region to thrive for half a century.
Here is a question for you. Name the economies where exports account for more than half of GDP. Germany? No — 41%. China? No — 20%. The answers are Vietnam (90%), Cambodia and Malaysia (70%), Thailand (60%), and Singapore, which, at 175%, exports more than it produces, the economic equivalent of a magic trick. These are not merely export-oriented economies. They are the beating heart of globalization. Strip away the flows of goods, capital, and technology of the last five decades, and you strip away the Asian model itself.
The Dual Threat: War in the Middle East and Trade Coercion
The destructive consequences of the Middle East war, initiated by the United States and Israel against Iran through Operation Epic Fury, are now directly affecting the countries of the Asian region. The negative effects of this conflict, combined with the renewed "tariff wars" under the Trump administration, are hitting the export-oriented economies of Southeast Asia the hardest.
Trump's coercive trade policies have placed severe pressure on these nations. These tariffs are sudden, volatile, whimsical, and coercive. To avoid crippling economic damage, countries have been forced into a race to strike deals under duress, trading tariff exemptions for political and economic concessions. Combined with the threat of transhipment tariffs of 40%, designed to prevent rerouting, nations like Singapore, Vietnam, and Thailand are exposed to an operational and compliance nightmare.
The Energy Crisis and Rising Inflation
A prolonged period of soaring fuel prices threatens to drastically increase inflation across ASEAN economies, stunt Gross Domestic Product (GDP) growth, and elevate the risk of social unrest.
The impact of the energy crisis on Southeast Asia has been severe. While some Southeast Asian countries produce their own oil and gas and have diversified supply sources, the region is still heavily dependent on fossil fuels from the Middle East and, therefore, extremely vulnerable to supply chain disruptions. Most regional states only have between 30 and 100 days of oil reserves.
The immediate economic shockwaves are already visible. The outbreak of the war saw fuel prices surge across Southeast Asia. In the Philippines, Vietnam, Cambodia and Myanmar, diesel and petrol prices increased 50 per cent. The price of jet fuel, a product of crude oil, also doubled. Although some Southeast Asian airlines took advantage of flight disruptions in the Middle East, higher ticket prices have negatively impacted the region’s lucrative tourism industry. In March, tourist arrivals in Thailand were down 50 per cent on the previous month. By one estimate, if the conflict lasts longer than six months, up to three million fewer tourists will visit Thailand, resulting in an estimated US$4.5 billion in lost tourism revenue.
To prevent domestic unrest stemming from this inflation, governments are implementing desperate measures, such as Indonesia's pledge to continue fuel subsidies while introducing fuel rations for private motorists.
Geopolitical Destabilization and the Erosion of Norms
Beyond the economic fallout, the US is increasingly perceived as using this conflict to destabilize the region, prioritizing military coercion, unilateralism, and transactionalism over multilateral diplomacy. By aggressively transferring its policy of forceful intervention to the Asian region, the United States is prompting a recalculation of regional security alliances and risking a devastating arms race.
The diplomatic responses from Southeast Asian capitals reflect deep unease with this trajectory. Malaysia, Brunei and Timor-Leste condemned both the US-Israeli attacks and Iran’s retaliatory strikes. Malaysian Prime Minister Anwar Ibrahim, a trenchant critic of American and Israeli policies in the Middle East, “unreservedly” condemned the killing of Iran’s supreme leader, Ali Khameini, and accused Washington and Tel Aviv of pushing the Middle East to “the edge of grave and sustained instability”. Singapore, which has close relations with the US, Israel and the Gulf states, said it “regretted the failure of negotiations”. In subsequent remarks at a meeting of ASEAN foreign ministers, however, Foreign Minister Vivian Balakrishnan did condemn Iran’s attacks on the Gulf states.
In contrast to its fellow Muslim-majority neighbours, Indonesia stopped short of condemning the attacks and merely said it “deeply regretted” the failure of talks between the US and Iran. In line with President Prabowo’s aspirations for Indonesia to play a more proactive role in world affairs, he offered to mediate the dispute. However, none of the warring parties took his offer seriously and in subsequent statements, Prabowo acknowledged that other countries might be better placed to facilitate talks. In response to domestic criticism of US actions, Prabowo suspended Indonesia’s participation in US President Donald Trump’s Board of Peace for Gaza.
Looking Ahead
The Asian miracle was built on the fundamental assumption that the global system of open trade and geopolitical stability would hold. That system is now fracturing. Southeast Asia finds itself caught between a debilitating energy crisis sparked by military conflict and an aggressively coercive trade environment. To survive, regional governments must urgently determine how to improve their energy sovereignty, fortify supply chain resilience, and navigate a rapidly deteriorating rules-based international order.
Reference:
1.Southeast Asia and The Third Gulf War: fulcrum.sg
2. The Asian Trilemma : pushandutt.substack.com
By- Simon Creed
အရှေ့တောင်အာရှ၏ စီးပွားရေး အခြေခံအုတ်မြစ်များသည် မကြုံစဖူးသော ဖိအားပေးစမ်းသပ်မှုတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ယုံကြည်စိတ်ချရသော စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်များ မရှိခြင်း၊ ပြင်းထန်သော အကောက်ခွန်အတားအဆီးများကို ရုတ်တရက် ချမှတ်ခြင်းနှင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက်များကို ပြင်းထန်စွာ ပိတ်ဆို့ခြင်းတို့သည် ပေါင်းစပ်သွားကာ အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေတစ်ရပ် (perfect storm) ကို ဖန်တီးနေသည်။ ဤပေါင်းစပ်မှုသည် ပို့ကုန်များကို လျော့ကျစေရန်၊ အမျိုးသားစီးပွားရေးများတွင် ငွေကြေးဖောင်းပွမှုကို သိသိသာသာ မြင့်တက်စေရန်နှင့် ဆယ်စုနှစ်ငါးခုတိုင်တိုင် ဒေသတွင်းကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေခဲ့သော ပထဝီနိုင်ငံရေးစနစ်ကို မတည်မငြိမ်ဖြစ်စေရန် ခြိမ်းခြောက်နေသည်။
သင့်အတွက် မေးခွန်းတစ်ခု ရှိပါသည်။ ပို့ကုန်များသည် ဂျီဒီပီ (GDP) ၏ ထက်ဝက်ကျော်ရှိသော စီးပွားရေးနိုင်ငံများကို အမည်တပ်ပြပါ။ ဂျာမနီလား။ မဟုတ်ပါ — ၄၁ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိသည်။ တရုတ်လား။ မဟုတ်ပါ — ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိသည်။ အဖြေများမှာ ဗီယက်နမ် (၉၀ ရာခိုင်နှုန်း)၊ ကမ္ဘောဒီးယားနှင့် မလေးရှား (၇၀ ရာခိုင်နှုန်း)၊ ထိုင်း (၆၀ ရာခိုင်နှုန်း) နှင့် မိမိထုတ်လုပ်သည်ထက် ပိုမိုတင်ပို့ကာ ၁၇၅ ရာခိုင်နှုန်းအထိရှိသော စင်ကာပူတို့ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းသည် စီးပွားရေးအရ မှော်ပြကွက်တစ်ခုနှင့် တူညီသည်။ ဤနိုင်ငံများသည် ပို့ကုန်ကိုသာ အဓိကထားသော စီးပွားရေးနိုင်ငံများသက်သက် မဟုတ်ပါ။ ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာချိတ်ဆက်မှု (globalization) ၏ နှလုံးခုန်သံများ ဖြစ်ကြသည်။ ပြီးခဲ့သည့် ဆယ်စုနှစ်ငါးခုအတွင်းက ကုန်စည်၊ အရင်းအနှီးနှင့် နည်းပညာ စီးဆင်းမှုများကို ဖယ်ရှားလိုက်မည်ဆိုပါက အာရှပုံစံကိုယ်နှိုက်ကိုပါ ဖယ်ရှားလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ခြိမ်းခြောက်မှုနှစ်ရပ်- အရှေ့အလယ်ပိုင်းစစ်ပွဲနှင့် ကုန်သွယ်ရေးအရ အကျပ်ကိုင်မှု
အမေရိကန်နှင့် အစ္စရေးတို့က အီရန်ကိုဆန့်ကျင်၍ Operation Epic Fury (အက်ပစ်ဖျူရီ စစ်ဆင်ရေး) မှတစ်ဆင့် စတင်ခဲ့သော အရှေ့အလယ်ပိုင်းစစ်ပွဲ၏ ဖျက်ဆီးမှုဆိုးကျိုးများသည် ယခုအခါ အာရှဒေသတွင်းရှိ နိုင်ငံများကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်နေပြီဖြစ်သည်။ ထရမ့်အစိုးရလက်ထက်တွင် ပြန်လည်စတင်လာသော "အကောက်ခွန်စစ်ပွဲများ" နှင့် ဤပဋိပက္ခ၏ အဆိုးမြင်သက်ရောက်မှုများ ပေါင်းစပ်သွားခြင်းက အရှေ့တောင်အာရှ၏ ပို့ကုန်အခြေပြု စီးပွားရေးများကို အပြင်းထန်ဆုံး ရိုက်ခတ်လျက်ရှိသည်။
ထရမ့်၏ အကျပ်ကိုင်သော ကုန်သွယ်ရေးမူဝါဒများသည် ဤနိုင်ငံများအပေါ် ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို သက်ရောက်စေခဲ့သည်။ ဤအကောက်ခွန်များသည် ရုတ်တရက်ဖြစ်ခြင်း၊ မတည်ငြိမ်ခြင်း၊ ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်နေခြင်းနှင့် အကျပ်ကိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော စီးပွားရေးပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် နိုင်ငံများသည် နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး လိုက်လျောမှုများနှင့် အကောက်ခွန် ကင်းလွတ်ခွင့်များကို ဖလှယ်ကာ ဖိအားပေးခံရမှုအောက်တွင် သဘောတူညီချက်များရရှိရန် အပြေးအလွှား လုပ်ဆောင်လာကြရသည်။ လမ်းကြောင်းပြောင်းလဲမှုကို တားဆီးရန် ရည်ရွယ်သည့် ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းသော ကုန်စည်လွှဲပြောင်းတင်ပို့မှုဆိုင်ရာ အကောက်ခွန် (transhipment tariffs) ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ စင်ကာပူ၊ ဗီယက်နမ်နှင့် ထိုင်းစသည့်နိုင်ငံများသည် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုနှင့် စည်းမျဉ်းလိုက်နာမှုဆိုင်ရာ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။
စွမ်းအင် အကျပ်အတည်းနှင့် ကြီးထွားလာသော ငွေကြေးဖောင်းပွမှု
အချိန်ကြာမြင့်စွာ လောင်စာဆီဈေးနှုန်းများ အဆမတန် မြင့်တက်နေခြင်းက အာဆီယံ စီးပွားရေးနိုင်ငံများတစ်ဝန်းတွင် ငွေကြေးဖောင်းပွမှုကို သိသိသာသာ မြင့်တက်လာစေရန်၊ ပြည်တွင်းအသားတင်ထုတ်လုပ်မှုတန်ဖိုး (GDP) တိုးတက်မှုကို အဟန့်အတားဖြစ်စေရန်နှင့် လူမှုရေးမတည်ငြိမ်မှု အန္တရာယ်ကို မြင့်တက်လာစေရန် ခြိမ်းခြောက်လျက်ရှိသည်။
အရှေ့တောင်အာရှအပေါ် စွမ်းအင်အကျပ်အတည်း၏ သက်ရောက်မှုသည် ပြင်းထန်လှသည်။ အချို့သော အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံများသည် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင် ရေနံနှင့် သဘာဝဓာတ်ငွေ့များကို ထုတ်လုပ်ကြပြီး ကွဲပြားသော ထောက်ပံ့ရေးအရင်းအမြစ်များ ရှိသော်လည်း၊ ဒေသတစ်ခုလုံးအနေဖြင့် အရှေ့အလယ်ပိုင်းမှ ရုပ်ကြွင်းလောင်စာများအပေါ် အလွန်အမင်း မှီခိုနေရဆဲဖြစ်ရာ ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက် ပြတ်တောက်မှုများအပေါ် အလွန်လွယ်ကူစွာ ထိခိုက်နိုင်လျက်ရှိသည်။ ဒေသတွင်း နိုင်ငံအများစုသည် ရေနံသီးသန့်သိုလှောင်မှု ၃၀ ရက်မှ ရက် ၁၀၀ စာကြားသာ ရှိကြသည်။
ချက်ချင်းဆိုသလို စီးပွားရေး ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများကို မြင်တွေ့နေရပြီဖြစ်သည်။ စစ်ပွဲစတင်ဖြစ်ပွားချိန်တွင် အရှေ့တောင်အာရှတစ်ဝန်း လောင်စာဆီဈေးနှုန်းများ အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ ဖိလစ်ပိုင်၊ ဗီယက်နမ်၊ ကမ္ဘောဒီးယားနှင့် မြန်မာနိုင်ငံတို့တွင် ဒီဇယ်နှင့် ဓာတ်ဆီဈေးနှုန်းများသည် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တက်သွားခဲ့သည်။ ရေနံစိမ်းမှ ထုတ်လုပ်သော လေယာဉ်ဆီဈေးနှုန်းမှာလည်း နှစ်ဆတက်သွားခဲ့သည်။ အရှေ့အလယ်ပိုင်းရှိ လေကြောင်းခရီးစဉ် ပြတ်တောက်မှုများအပေါ် အချို့သော အရှေ့တောင်အာရှ လေကြောင်းလိုင်းများက အခွင့်ကောင်းယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း မြင့်တက်လာသော လက်မှတ်ဈေးနှုန်းများက ဒေသတွင်း ဝင်ငွေကောင်းသော ခရီးသွားလုပ်ငန်းကို အဆိုးဘက်မှ သက်ရောက်မှုရှိစေခဲ့သည်။ မတ်လတွင် ထိုင်းနိုင်ငံသို့ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည် ဝင်ရောက်မှုသည် ပြီးခဲ့သည့်လနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုအရ ပဋိပက္ခသည် ခြောက်လထက်ပို၍ ကြာရှည်မည်ဆိုပါက ထိုင်းနိုင်ငံသို့ လာရောက်လည်ပတ်မည့် ခရီးသည် သုံးသန်းအထိ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်ပြီး ခရီးသွားလုပ်ငန်း ဝင်ငွေ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၄ ဒသမ ၅ ဘီလီယံခန့် ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။
ဤငွေကြေးဖောင်းပွမှုမှ ဆင်းသက်လာသော ပြည်တွင်းမတည်ငြိမ်မှုများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အစိုးရများသည် အင်ဒိုနီးရှား၏ လောင်စာဆီ ထောက်ပံ့ကြေးများကို ဆက်လက်ပေးအပ်သွားမည့် ကတိကဝတ်နှင့်အတူ ကိုယ်ပိုင်မော်တော်ယာဉ်မောင်းသူများအတွက် လောင်စာဆီ ခွဲတမ်းချထားပေးခြင်းကဲ့သို့သော အလွန်အမင်း လိုအပ်နေသည့် အစီအမံများကို အကောင်အထည်ဖော်လျက်ရှိသည်။
ပထဝီနိုင်ငံရေး မတည်ငြိမ်မှုနှင့် စံနှုန်းများပျက်ယွင်းလာခြင်း
အရှေ့တောင်အာရှ မြို့တော်များမှ သံတမန်ရေးရာ တုံ့ပြန်မှုများသည် ဤလမ်းကြောင်းအပေါ် နက်ရှိုင်းစွာ စိုးရိမ်မကင်းဖြစ်မှုများကို ထင်ဟပ်နေသည်။ မလေးရှား၊ ဘရူနိုင်းနှင့် တီမောလက်စ်တေ တို့သည် အမေရိကန်-အစ္စရေး တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် အီရန်၏ လက်တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုလုံးကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့ကြသည်။ အရှေ့အလယ်ပိုင်းရှိ အမေရိကန်နှင့် အစ္စရေးမူဝါဒများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်သူ မလေးရှား ဝန်ကြီးချုပ် အန်ဝါအီဘရာဟင်က အီရန်၏ အမြင့်ဆုံးခေါင်းဆောင် အလီ ခါမေနီ လုပ်ကြံခံရမှုကို "ခြွင်းချက်မရှိ" ရှုတ်ချခဲ့ပြီး၊ ဝါရှင်တန်နှင့် တဲလ်အဗစ်တို့သည် အရှေ့အလယ်ပိုင်းကို "ကြီးမားပြီး စဉ်ဆက်မပြတ် မတည်ငြိမ်မှု၏ အစွန်းဆီသို့" တွန်းပို့နေကြောင်း စွပ်စွဲခဲ့သည်။ အမေရိကန်၊ အစ္စရေး၊ ပင်လယ်ကွေ့နိုင်ငံများနှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးရှိသည့် စင်ကာပူကမူ "စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုများ အဆင်မပြေခဲ့ခြင်းကို ဝမ်းနည်းမိကြောင်း" ပြောကြားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အာဆီယံ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးများ အစည်းအဝေးတွင် နောက်ပိုင်းပြောကြားချက်များအရ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ဗီဗီယန် ဘာလာခရစ်ရှ်နန်သည် ပင်လယ်ကွေ့နိုင်ငံများအပေါ် အီရန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှုတ်ချခဲ့သည်။
မွတ်စလင်အများစုနေထိုင်သည့် အခြားအိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများနှင့် မတူညီဘဲ အင်ဒိုနီးရှားသည် တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်း မပြုခဲ့ဘဲ အမေရိကန်နှင့် အီရန်အကြား ဆွေးနွေးမှုများ အဆင်မပြေဖြစ်ခဲ့ခြင်းအပေါ် "အထူးပင် ဝမ်းနည်းမိကြောင်း" သာ ပြောကြားခဲ့သည်။ ကမ္ဘာ့ရေးရာများတွင် အင်ဒိုနီးရှားအနေဖြင့် ပိုမိုတက်ကြွစွာ ပါဝင်ရန် သမ္မတ ပရာဘိုဝို၏ မျှော်မှန်းချက်များနှင့်အညီ ၎င်းက ပဋိပက္ခကို ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း စစ်ပွဲဆင်နွှဲနေသော မည်သည့်ဘက်ကမျှ သူ၏ကမ်းလှမ်းမှုကို အလေးအနက် မထားခဲ့ကြဘဲ နောက်ပိုင်းထုတ်ပြန်ချက်များတွင် ပရာဘိုဝိုက ဆွေးနွေးပွဲများကို ကူညီပံ့ပိုးပေးရန် အခြားနိုင်ငံများက ပို၍ သင့်လျော်ကောင်း သင့်လျော်နိုင်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။ အမေရိကန်၏ လုပ်ရပ်များအပေါ် ပြည်တွင်းမှ ဝေဖန်မှုများကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ပရာဘိုဝိုသည် အမေရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရမ့်၏ ဂါဇာငြိမ်းချမ်းရေးဘုတ်အဖွဲ့တွင် အင်ဒိုနီးရှား၏ ပါဝင်မှုကို ဆိုင်းငံ့ခဲ့သည်။
အနာဂတ်အလားအလာ
အာရှ၏ အံ့မခန်းတိုးတက်မှု (Asian miracle) သည် ပွင့်လင်းသော ကုန်သွယ်မှုနှင့် ပထဝီနိုင်ငံရေး တည်ငြိမ်မှုဆိုင်ရာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာစနစ်များ ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်ဟူသော အခြေခံယူဆချက်အပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုစနစ်သည် ယခုအခါ ပြိုကွဲနေပြီဖြစ်သည်။ အရှေ့တောင်အာရှသည် စစ်ရေးပဋိပက္ခကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အင်အားဆုတ်ယုတ်စေသော စွမ်းအင်အကျပ်အတည်းနှင့် ရန်လိုစွာ အကျပ်ကိုင်သော ကုန်သွယ်ရေးပတ်ဝန်းကျင်အကြား ညပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ရှင်သန်ရပ်တည်နိုင်ရန်အတွက် ဒေသတွင်း အစိုးရများသည် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအင် အချုပ်အခြာအာဏာကို မည်သို့မြှင့်တင်မည်၊ ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စွမ်းကို မည်သို့ခိုင်မာစေမည်နှင့် လျင်မြန်စွာ ယိုယွင်းလာနေသော စည်းမျဉ်းအခြေပြု နိုင်ငံတကာစနစ်ကို မည်သို့ဖြတ်သန်းမည် ဆိုသည်တို့ကို အရေးတကြီး ဆုံးဖြတ်ရမည်ဖြစ်သည်။
ရည်ညွှန်းချက်း
၁။ အရှေ့တောင်အာရှနှင့် တတိယအကြိမ် ပင်လယ်ကွေ့စစ်ပွဲ (Southeast Asia and The Third Gulf War): fulcrum.sg
၂။ အာရှ၏ အကျပ်အတည်းသုံးရပ် (The Asian Trilemma): pushandutt.substack.com
နေပြည်တော်၊ ဇွန် ၉ ရက်။ ။ နိုင်ငံတော်အစိုးရ၏ အဓိကလုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်သည့် နိုင်ငံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးနှင့် တည်ငြိမ်အေးချမ်းရေးအတွက် စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေးကို အခြေခံသော MSME လုပ်ငန်းများ မြှင့်တင်ရန်၊ ပညာရေးကဏ္ဍ အဆင့်မြှင့်တင်ရန်နှင့် နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းများ အဂတိကင်းရှင်းစွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးမင်းအောင်လှိုင်က ယနေ့ နေပြည်တော်တွင် ကျင်းပသော ပြည်ထောင်စုအစိုးရအဖွဲ့ အစည်းအဝေး၌ အလေးအနက် တိုက်တွန်းပြောကြားလိုက်သည်။
နိုင်ငံတော်သမ္မတရုံးတော်၊ ပြည်ထောင်စုအစိုးရအဖွဲ့ အစည်းအဝေးခန်းမ၌ ကျင်းပသည့် အဆိုပါ အစည်းအဝေးသို့ ဒုတိယသမ္မတများဖြစ်ကြသည့် ဦးညိုစောနှင့် ဒေါ်နန်းနီနီအေး၊ ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးများ တက်ရောက်ခဲ့ကြပြီး တိုင်းဒေသကြီးနှင့် ပြည်နယ်ဝန်ကြီးချုပ်များက Video Conferencing ဖြင့် တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။
အစည်းအဝေးတွင် နိုင်ငံတော်သမ္မတက နိုင်ငံ၏ ဂျီဒီပီ (GDP) တိုးတက်စေရန်အတွက် နိုင်ငံတွင်းရှိ ပုဂ္ဂလိကနှင့် နိုင်ငံပိုင်စက်ရုံများ စဉ်ဆက်မပြတ် လည်ပတ်ရန်လိုအပ်ကြောင်းနှင့် ဒေသတွင်း ကုန်ကြမ်းများကို အသုံးပြု၍ အသေးစား၊ အငယ်စားနှင့် အလတ်စား (MSME) စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို နိုင်ငံ၏ အဓိက စီးပွားရေးမောင်းနှင်အားအဖြစ် ဖော်ဆောင်ရန် လမ်းညွှန်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကျောင်းနေအရွယ် ကလေးတိုင်း ပညာသင်ကြားနိုင်ရေးနှင့် အဆင့်မီ ပညာရေးစနစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ရန်၊ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် မွေးမြူရေးကဏ္ဍတွင် နိုင်ငံပိုင် မြေနှင့် ရေအရင်းအမြစ်များကို စနစ်တကျ အကျိုးရှိရှိ အသုံးချရန်တို့ကိုလည်း ထည့်သွင်းပြောကြားခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် အုပ်ချုပ်ရေးနှင့် လုံခြုံရေး တာဝန်ရှိသူများအနေဖြင့် လုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ရာတွင် ပြည်သူလူထုအပေါ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေရေး၊ တရားမဝင် ငွေကြေးကောက်ခံခြင်းနှင့် အဂတိလိုက်စားမှုများ လုံးဝကင်းရှင်းရန် လိုအပ်ကြောင်းနှင့် နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာငွေများကို လေလွင့်မှုမရှိစေဘဲ အကျိုးရှိရှိ သုံးစွဲရန် တင်းကျပ်စွာ သတိပေး မှာကြားခဲ့သည်။
နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးမင်းအောင်လှိုင်၏ အစည်းအဝေးမှာကြားချက် ကောက်နှုတ်ချက်များ
အောက်ပါတို့မှာ ပြည်ထောင်စုအစိုးရအဖွဲ့ အစည်းအဝေးတွင် နိုင်ငံတော်သမ္မတမှ အဓိကထား မှာကြားခဲ့သည့် အချက်များဖြစ်ပါသည် -
စီးပွားရေးနှင့် ဥစ္စာဓနဆိုင်ရာ
ပညာရေးကဏ္ဍဆိုင်ရာ
MSME နှင့် စက်မှုလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ
စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေးနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ
စီမံခန့်ခွဲမှု၊ ဘဏ္ဍာရေးနှင့် အဂတိကင်းရှင်းရေးဆိုင်ရာ
၇ဇွန်၊၂၀၂၆- သုံးစွဲသူများအဆင်ပြေပြီး မသမာမှုများလျှော့ချနိုင်သည့် စမတ်မီတာစနစ်ကို မြန်မာနိုင်ငံ တွင် စတင် အသုံးပြုနိုင်ရေးအတွက် လျှပ်စစ်နှင့် စွမ်းအင်ဝန်ကြီးဌာနက ကြိုးပမ်းစီစဉ်နေတယ်လို့ ဝန်ကြီး ဌာနမှ သိရပါတယ်။
ထိုသို့ကြိုးပမ်းမှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ရုရှားနိုင်ငံ စိန့်ပီတာစဘတ်မြို့တွင်ရောက်ရှိနေသည့် လျှပ်စစ်နှင့်စွမ်းအင်ဝန်ကြီဂဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဦးကိုကိုလွင်သည် ရုရှားနည်းပညာကုမ္ပဏီကြီး တစ်ခုဖြစ်သည့် Telematic Solution Co., Ltd အမှုဆောင် အရာရှိချုပ် Mr. Vladimir Parshin အား ဇွန် ၄ ရက်နေ့ကတွေ့ဆုံခဲ့တယ်လို့ ဝန်ကြီးဌာနရဲ့ သတင်းထုတ်ပြန်ချက်မှာဖော်ပြထားပါတယ်။
ရုရှားဖက်ဒရေးရှင်းနိုင်ငံ စိန့်ပီတာစဘတ်မြို့၌ ကျင်းပလျက်ရှိသည့် (၂၉) ကြိမ်မြောက် စိန့်ပီတာစဘတ် နိုင်ငံတကာစီးပွားရေးဖိုရမ်သို့ ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော် ဒုတိယသမ္မတ ဦးညိုစောနှင့်အတူ တက်ရောက်လျက်ရှိသည့် လျှပ်စစ်နှင့်စွမ်းအင်ဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဦးကိုကိုလွင်သည် ရုရှားဖက်ဒရေးရှင်းသမ္မတနိုင်ငံ Telematic Solution Co., Ltd. မှ အမှုဆောင် အရာရှိချုပ် Mr. Vladimir Parshin အား ယမန်နေ့ ညနေပိုင်းတွင် EXPOFORUM Convention and Exhibition Centre ၌ တွေ့ဆုံခဲ့ပါတယ်။
ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးနှင့် Telematic Solution ၏ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ်တို့သည် ရုရှား၏ ကိုယ်ပိုင် နည်းပညာဖြင့် ထုတ်လုပ်ထားသည့် ဒီဂျစ်တယ်နည်းပညာသုံး မီတာဖတ်ယူသည့်စနစ်နှင့် သုံးစွဲသူများက မီတာခများ ပေးဆောင်နိုင်သည့် Smart meter စနစ် မြန်မာနိုင်ငံတွင် အသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ၍ နည်းပညာလွှဲပြောင်းပေးအပ်နိုင်ရန် ကိစ္စရပ်များ၊ လက်ရှိအသုံးပြုနေသည့် စနစ်တွင် ပေါင်းစပ်၍ အဆင့်မြှင့်တင်သွားနိုင်ရန် ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြပါတယ်။
စမတ်မီတာအသုံးပြုခြင်းဖြင့် အချိန်နှင့်တပြေးညီ လျှပ်စစ်ဓါတ်အားသုံးစွဲနေမှုများကို သုံးစွဲသူများက မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းပေါ်ရှိအက်ပလီကေးရှင်းမှတစ်ဆင့်သိရှိနိုင်ပြီး ယင်းကိုအသုံးပြ၍လည်း လျှပ်စစ် သုံးစွဲခ (မီတာခ)ကို ကြိုတင်ငွေချေစနစ်( Prepaid) နည်းဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ယခုလို လစဉ် မီတာခဆောင်သော နည်းလမ်းဖြင့်ဖြစ်စေ ဆောင်ရွက်နိုင်ကြမှာဖြစ်ပါတယ်။
ထို့အပြင် မီတာဖတ်ရာတွင် မတိကျမှုများ၊ မသမာမှုဆောင်ရွက်ခြင်းများ စသည့် မလိုလားအပ်သော လေလွင့်ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် အခက်အခဲများကိုပါ ဖြေရှင်းပေးနိုင်မှာဖြစ်ကြောင်းသိရပါတယ်။
------------
Nay Pyi Taw, June 4, 2026 — At the Myanmar-India Business Dialogue held yesterday morning at the historic Taj Mahal Palace hotel in Mumbai, Myanmar President U Min Aung Hlaing announced an ambitious bilateral initiative to expand trade volume between the two neighboring nations to 5 billion US dollars.
The announcement follows a productive preparatory economic session in New Delhi, where negotiators from both countries successfully established a framework for deeper cross-border trade and investment. Expressing strong optimism regarding future economic integration, President U Min Aung Hlaing assured the gathering of Indian government representatives and industry leaders that they could approach future joint ventures in Myanmar with a high degree of confidence.
India currently stands as Myanmar’s fourth-largest global trading partner, though current commercial exchanges remain relatively modest at just over 2 billion dollars annually. To unlock the full potential of the relationship, the Myanmar administration proposes a multi-stage economic expansion. The immediate objective involves lifting total bilateral trade to 3 billion dollars, establishing a baseline from which both nations will work toward the ultimate 5-billion-dollar milestone.
Recent fiscal statistics highlight the current trade dynamics between the two states. During the 2025–2026 financial year, Myanmar’s exports to India reached 1.326 billion dollars, while imports from India hovered between 600 million and 800 million dollars. In an effort to resolve transaction bottlenecks and further optimize these capital flows, recent high-level discussions focused heavily on operationalizing a direct Rupee-Kyat currency payment system.
Delegates at the dialogue also reviewed adjustments to their mutual trade portfolios to better serve domestic market demands. Myanmar aims to maximize its agricultural and natural resource exports, focusing on pulses, beans, oilseeds, marine goods, textiles, rubber, and forestry products. Conversely, Naypyitaw plans to scale up its intake of Indian heavy industrial goods, specifically iron, steel, cement, pharmaceuticals, petroleum products, and renewable energy technologies like solar equipment.
On the investment front, India is currently ranked as Myanmar’s 11th largest foreign investor, with cumulative investments valued at over 94 billion dollars. Seeking to diversify this financial footprint, the President extended an open invitation to Indian enterprises to invest heavily in Myanmar's dominant agricultural sector, bio-energy infrastructure, and advanced pharmaceutical manufacturing plants. He specifically urged Indian firms to help move Myanmar up the value chain by investing in domestic high-tech, digital services, information technology, and value-added mineral processing facilities, rather than simply extracting raw materials for export.
This diplomatic engagement aligns with the strategic intersection of India’s "Act East Policy" and its "Neighborhood First Policy." The accelerated trade push comes at a symbolically significant moment, as both countries prepare to celebrate the 80th anniversary of their formal diplomatic relations in 2028.
Following the conclusion of the business sessions, the Myanmar President and his accompanying delegation toured the Gateway of India, Mumbai's prominent waterfront landmark. Local cultural authorities guided the delegation through the historic monument, highlighting its unique architectural design which fuses traditional Hindu and Islamic elements.
၃ ဇွန်၊၂၀၂၆-
မြန်မာနှင့် အိန္ဒိယ နှစ်နိုင်ငံကုန်သွယ်မှုပမာဏကို အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၅ ဘီလီယံအထိ မျှော်မှန်းဆောင် ရွက်သွားမည်ဟု အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ မွန်ဘိုင်းမြို့ရှိ The Taj Mahal Palace ဟိုတယ်၌ ယနေ့ ဇွန် ၃ရက် နံနက်ပိုင်းက ကျင်းပသော မြန်မာ-အိန္ဒိယ စီးပွားရေးဆွေးနွေးပွဲ (Myanmar-India Business Dialogue) တွင် နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးမင်းအောင်လှိုင်က ဆွေးနွေးပြောကြားသည်။
“နယူးဒေလီမြို့တွင်လည်း မြန်မာ-အိန္ဒိယ ကုန်သွယ်မှုနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဆိုင်ရာဆွေးနွေးပွဲကိုကျင်းပပြီး နှစ်နိုင်ငံစီးပွားရေးဆိုင်ရာမြှင့်တင်နိုင်ရေးအတွက် ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ပြီး သဘောတူညီချက်များလည်း ရရှိခဲ့ ကြောင်း၊ ယခုကဲ့သို့အခြေအနေများအရ အိန္ဒိယနိုင်ငံမှတာဝန်ရှိသူများ အနေဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံနှင့် ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်သည်ကို ပြောကြားလိုကြောင်း” ဟုလည်း နိုင်ငံတော်သမ္မတက ဆက်လက်ပြောကြားသည်။
အဆိုပါဆွေးနွေးပွဲတွင် အိန္ဒိယနိုင်ငံသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ စတုတ္ထမြောက် ကုန်သွယ်မှု အများဆုံးနိုင်ငံ ဖြစ်ကြောင်း ထည့်သွင်းပြောကြားခဲ့ပြီး လက်ရှိတွင် နှစ်နိုင်ငံကုန်သွယ်မှုမှာ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၂ ဘီလီယံကျော်သာရှိသဖြင့် ပထမအဆင့်အနေဖြင့် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၃ ဘီလီယံအထိလည်းကောင်း၊ ဒုတိယအဆင့်အနေဖြင့် ၅ ဘီလီယံအထိလည်းကောင်း ရောက်ရှိရန် မျှော်မှန်းဆောင်ရွက်သွားမည်ဖြစ် ကြောင်းသမ္မတဦးမင်းအောင်လှိုင်ကရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့သည်။
ပြီးခဲ့သည့် ၂၀၂၅-၂၀၂၆ ဘဏ္ဍာနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံမှ အိန္ဒိယသို့ ပို့ကုန် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁ ဒသမ ၃၂၆ ဘီလီယံရှိခဲ့ပြီး အိန္ဒိယမှ သွင်းကုန်မှာမူ ဒေါ်လာ သန်း ၆၀၀ မှ ၈၀၀ ကြားတွင် ရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကုန်သွယ်မှုများတွင် ရူပီး-ကျပ် တိုက်ရိုက်ပေးချေရေးကိစ္စရပ်များကို အဓိကထားဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။
နှစ်နိုင်ငံ ကူးသန်းရောင်းဝယ်မှုကဏ္ဍတွင် မြန်မာနိုင်ငံဘက်မှ ပဲမျိုးစုံ၊ ဆီထွက်သီးနှံများ၊ ရေထွက်နှင့် သစ်တောထွက်ပစ္စည်းများ၊ အထည်အလိပ်နှင့် ရာဘာထွက်ပစ္စည်းများကို အဓိကထား တင်ပို့လိုပြီး အိန္ဒိယနိုင်ငံဘက်မှ သံနှင့် သံမဏိများ၊ ဘိလပ်မြေ၊ ဆေးဝါး၊ စက်သုံးဆီများနှင့် ဆိုလာအပါအဝင် ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမြဲစွမ်းအင်သုံး ပစ္စည်းများကို ပိုမိုတင်သွင်းသွားရန် ဆန္ဒရှိကြောင်းလည်း ဆွေးနွေးခဲ့ ကြသည်။
ထို့အပြင် အိန္ဒိယနိုင်ငံသည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပမာဏ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၉၄ ဘီလီယံ ကျော်ဖြင့် နိုင်ငံပေါင်းစုံအနက် (၁၁) နိုင်ငံမြောက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအများဆုံး နိုင်ငံဖြစ်ရာ မြန်မာနိုင်ငံ၏ အဓိကမဏ္ဍိုင်ဖြစ်သော စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍ၊ ဇီဝစွမ်းအင် (Bio Energy) ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းများနှင့် ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိသည့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများကို မြန်မာနိုင်ငံသို့ လာရောက်ရင်းနှီး မြှုပ်နှံရန်လည်း နိုင်ငံတော်သမ္မတက ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် တွင်းထွက်သတ္တုများကို ကုန်ကြမ်း အဖြစ် ပြည်ပသို့ တင်ပို့ခြင်းထက် ကုန်ချောအဖြစ် ထုတ်လုပ်တင်ပို့သည့် လုပ်ငန်းများ၊ သတင်းအချက် အလက်၊ ဒီဂျစ်တယ်နှင့် အဆင့်မြင့်နည်းပညာ (High-tech) လုပ်ငန်းများကိုလည်း လာရောက်ရင်းနှီး မြှုပ်နှံရန် အိန္ဒိယလုပ်ငန်းရှင်များအား အထူးဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။
ယခုခရီးစဉ်သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ အရှေ့ထိတွေ့ဆက်ဆံမှု (Act East Policy) နှင့် အိမ်နီးချင်း ဦးစားပေးမူဝါဒ (Neighborhood First Policy) တို့အရ မဟာဗျူဟာကျသော ခြေလှမ်းတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ၂၀၂၈ ခုနှစ်တွင် ကျရောက်မည့် နှစ်နိုင်ငံ သံတမန်ဆက်ဆံရေး (၈၀) ပြည့် အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် စီးပွားရေးနှင့် ကုန်သွယ်မှုကဏ္ဍများကို ယခုထက်ပိုမို အရှိန်အဟုန်မြှင့်တင်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။
စီးပွားရေးဆွေးနွေးပွဲအပြီးတွင် နိုင်ငံတော်သမ္မတနှင့် အဖွဲ့ဝင်များသည် မွန်ဘိုင်းမြို့၏ အထင်ကရ သမိုင်းဝင်ပြယုဂ်တစ်ခုဖြစ်သော ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားများ စိတ်ဝင်စားရာ Gateway of India သို့ သွားရောက်လေ့လာခဲ့ကြပြီး တာဝန်ရှိသူများက အဆိုပါ သမိုင်းဝင်အဆောက်အအုံကြီး၏ အစ္စလာမ်နှင့် ဟိန္ဒူရိုးရာဗိသုကာလက်ရာများ ရောနှောပေါင်းစပ်ထားမှုနှင့် သမိုင်းကြောင်းများကို လိုက်လံရှင်းလင်း ပြသခဲ့ကြကြောင်း သတင်းရရှိသည်။
၂၆ မေ၊၂၀၂၆(ရန်ကုန်)- အများပြည်သူအကျိုးပြု CSR ရန်ပုံငွေ အမေရိကန် ဒေါ်လာ (၃.၈)သန်းကို မတည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဆောင်ရွက်ပေးနေတယ်လို့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ကျောက်ဖြူအထူးစီးပွားရေးဇုန် ရေနက်ဆိပ်ကမ်းနှင့် စက်မှုဇုန်စီမံကိန်းများ အကောင် အထည်ဖော်နေတဲ့ CITIC Myanmar က ပြောပါတယ်။
မေ၂၆ ရက်မနက်က ရန်ကုန်မြို့ Wyndham Grand Yangon Hotel တွင်ကျင်းပတဲ့ ၂၀၂၆ခုနှစ် ဒုတိယသုံးလပတ် တရုတ်-မြန်မာ မီဒီယာတွေ့ဆုံပွဲတွင် CITIC Myanmar ၏ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ Mr. Piao Bo က ပြောကြားခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။
ထိုအစီအစဉ်များထဲတွင် ကျေးရွာရန်ပုံငွေစီမံကိန်း၊ ကျောက်ဖြူလူငယ် စွမ်းရည် မြှင့်တင်ရေးစီမံကိန်း၊ "ကျောက်ဖြူအနာဂတ်" ရွေ့လျားဆေးခန်းစီမံကိန်း၊ ဒီရေတော စိုက်ပျိုးရေးစီမံကိန်း၊ "Smiling Children" အာဟာရကျွေးမွေးရေးစီမံကိန်း၊ ကမ်းခြေ သန့်ရှင်းရေးစီမံကိန်း၊ "CITIC Star" Scholarship စီမံကိန်း၊ ပြင်းထန်သော သဘာဝ ဘေး အန္တရာယ်နှင့် ကပ်ရောဂါကာကွယ်ရေး လှူဒါန်းခြင်း အပါအဝင် "သေးငယ်လှပသော" လူမှုအကျိုးပြု စီမံကိန်းပေါင်း (၂၅)ခုပါဝင်ပြီး ဒေသခံ တစ်သိန်းကျော်ကို အကျိုးပြုနိုင်ခဲ့ တယ်လို့လည်း Mr. Piao Bo က ဆက်လက် ပြောကြားပါတယ်။
မြန်မာမီဒီယာများ၊ သုတေသနအဖွဲ့များ ၊ တက္ကသိုလ်များ၊ အရပ်ဘက် အဖွဲ့အစည်း များနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအကြား မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံဆွေးနွေး နိုင်သည့် ယခုလို ပလက်ဖောင်းတစ်ခုကနေပြီး အကျိုးရှိမည့် အကြံပြုချက်များကို တင်ပြခွင့်ရရှိခဲ့ တယ်လို့လည်းသူကပြောပြီး ဒီလိုဆွေးနွေးပွဲတွေ ထပ်လုပ်ပေးဖို့လည်း မျှော်လင့်တယ်လို့ သူကပြောပါတယ်။
မြန်မာနိုင်ငံနှင့်တရုတ်နှစ်နိုင်ငံအကြား ရင်းနှီးးမြှပ်နှံမှုနှင့်ကုန်သွယ်မှုနယ်ပယ် အသစ်တွေ ထပ်မံရှာဖွေပြီး တိုးမြှင့်လုပ်ဆောင်သွားမယ်လို့ မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ တရုတ် ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ သံအမတ်ကြီး Ms. Ma Jia က ပြောဆိုထားပါတယ်။
ယခုဆွေးနွေးပွဲတွင် တရုတ်နိုင်ငံအပေါ် မြန်မာပြည်သူများ၏ သဘောထားအမြင်များနှင့်ပတ်သက်၍ ပွင့်လင်းစွာဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး မြန်မာနိုင်ငံမှာရင်းနှီးမြှပ်နှံမှုတွေ ပြုလုပ် နေတဲ့ တရုတ်ကုမ္ပဏီအချို့မှ တာဝန်ရှိသူတွေက တက်ရောက်ပြီး ရှင်းလင်းဆွေးနွေးခဲ့တယ်လို့သိရပါတယ်။
Page 1 of 79
